• 2
• 704

Nadat De Auteur vorige week weer de mooie traditie van prachtige verslagen over het wel en wee van Zeeland Sport 1 voortzette, moet daar natuurlijk een vervolg op komen. Tegenstander van deze week voor de equipe van Mick Vujovic en Michael Richard is VV Breskens. Een tegenstander waar we drie seizoenen geleden, het laatste in de vierde klas en enige seizoen onder Wil Wijnands, twee memorabele wedstrijden tegen speelden. Uit gaven we een 3-1 voorsprong weg, en over de thuiswedstrijd staat één moment heel Vlissingen nog bij: de vrije trap van Koen Van Es (voor vrienden en Duitsers, Kuhn Von β). De robuuste verdediger kan tot op de dag van vandaag zeggen dat hij het hoogste percentage genomen vrije trappen/gescoorde doelpunten heeft, en zal het ook niet nalaten omdat te doen. Het juichen na het mooie doelpunt zorgde echter voor de mythevorming. Nadat de vrije trap in de dichtstbijzijnde kruising was neergeploft, keek Koen om zich heen en wilde het moment vieren met degenen die dit allemaal mogelijk maakte: de trainer. Na 30 meter afstand tussen hem en de trainer in minder dan 1,5 seconden te hebben afgelegd werd de arme man in de hoogte gehesen, ver boven het glunderende hoofd van de doelpuntenmaker. De trainer hebben we nooit meer teruggezien op het sportcomplex en de huidige trainer, Mick, liet Koen nooit meer een vrije trap nemen.

 

In aanloop naar deze wedstrijd waren er weinig verandering ten opzichte van een week eerder. Stefan en Jordy waren nog altijd geblesseerd, maar Tim moest dit keer afzeggen wegens een scoutingstrip naar Londen. Dan kan je zeggen, die Tim is er niet mee bezig, voetbal hoort op nummer 1 te staan, maar hij is toch echt de enige speler (ooit?) die speciaal een huis in Vlissingen heeft gekocht om op vrijdagavond te kunnen trainen en op zondag zijn wedstrijden te spelen. Tegenover de afwezigheid van Tim stond de terugkeer van Erik de Schipper, die een week lang grapjes moest aanhoren over de goede wedstrijd van Teunis, maar uiteindelijk wel gewoon onder de lat mocht plaatsnemen. Niet meer dan logisch, zoals Erik zelf op de boot verwoordde: ‘Never Change a Winning Team’.. oh wacht..

 

Maar goed, de trainer besloot na een spannende fiets- en boottocht met live-voetbal commentaar van ondermeer Semmi, Jordy en Anthony (als je een goal miste bij Anthony kon je 5 minuten later altijd nog naar Semmi) voor de volgende opstelling:
Erik

Sjimmie, Kaka, Joren, Semmi

Arnoud Roy

Anthony, Wesley, Samuel

Matthieu

 

Bankie: Jeroen en Wouter

 

Anthony en Samuel werden dus beloond voor hun sterke invalbeurt van een week eerder en een goede reeks trainingen, Jeroen en Wouter waren daar het slachtoffer van. Voor Wouter werd het allemaal nog erger toen hij ook nog de eerste toss van de dag verloor en dus de vlag moest oppakken. Klasse in ieder geval dat dit weer zonder commentaar (maar met cynische grapjes) deed, net als Anthony een week eerder!

 

Terwijl ’s morgens iedereen doorweekt was geregend en de vraag rees of de wedstrijd wel doorging, stonden om half 3 onder een heerlijk najaarszonnetje de heren weer klaar voor de aftrap. De Toss werd gewoon weer gewonnen, door de speler met nr 16. Nu volgt even een bericht voor de trainers: het zwarte Pension Wolff shirt met rugnummer 6 hangt in de kledingkast van Anthony! Hoe die daar terecht is gekomen weet niemand, maar gerucht gaat dat hij stage heeft gelopen bij Pension Wolff en daar veel kleding heeft mee mogen meenemen.

 

Nadat de Pupil van de Week een fout in de verdediging genadeloos afstrafte, kon de wedstrijd beginnen. Zeeland Sport veroverde zo snel de bal dat Mick in de rust dacht dat wij de aftrap hadden gehad. Eigenlijk is daar meteen het beeld van de eerste helft mee beschreven, want veel aan de bal kwam Breskens niet. Het was eigenlijk een spelbeeld dat we zo goed kenden van vorig seizoen, heel veel balbezit, maar moeite om de ruimte te vinden. In de eerste twintig minuten was het nog een redelijk tempo en werd er met name via rechts, via Anthony en Sjimmie, best wat gevaar gecreëerd. Een aantal voorzet draaiden vervaarlijk langs de goal, maar werden of over- en naast gekopt of simpelweg gemist. De beste kans was zo na een kwartier. Na een mooie steekpass van Wesley stormde Arnoud richting 16-meter gebied alleen op de keeper af. In plaats van zelf te schieten legde hij de bal af op de meegelopen Matthieu, die de bal helaas niet onder controle kreeg, waardoor de keeper de bal op kon pakken. Er volgden nog een aantal kleine aanvallen via onder meer Sam en Roy die allen smoorden voordat ze echt gevaar opleverden. Ook stoomde Joren een aantal maal gevaarlijk op, maar echt in de problemen kwam de keeper van Breskens nimmer.

 

In het tweede deel van de eerste helft zakte Zeeland Sport wat weg. Het tempo ging omlaag en nonchalance sloop in de ploeg. De thuisploeg kwam er daardoor een aantal maal gevaarlijk uit, maar wist nooit echt te profiteren. Eénmaal claimden zij een goal, maar doordat hun aanvaller de bal uit de handen van Erik kopte ging die treffer niet door. Inmiddels hield Zeeland Sport een overwicht en versierde Sam vlak voor rust een vrije trap op een gevaarlijke plek. Deze werd breed gelegd door Arnoud, maar Matthieu wist helaas niet genoeg kracht achter de bal te krijgen.

 

In de rust waren de meningen verdeeld over het spel, maar duidelijk was wel dat we hier zeker drie punten mee naar huis konden nemen. Zeeland Sport begon dan ook voortvarend aan de tweede helft en bleef het initiatief houden. Met Jeroen in de plaats van Sam en even later Wouter op de plaats van Anthony was er meer diepgang op de vleugels en dit kwam het spel van Zeeland Sport ten goede. Nadat al een goede aanval via Sjimmie en Wouter op het hoofd van de goed spelende Erik Goedegebure viel, maar deze op gelukkige wijze in  de handen van de keeper belandde, was het even later wel raak. Opnieuw een aanval over rechts belandde na een aantal één tweetjes bij Wouter die de 16-meter binnendrong. Alleen voor de keeper was hij niet zelfzuchtig en speelde de bal opzij naar de mee-opgelopen Arnoud, die de bal simpel kon binnentikken: 1-0! Nadat iedereen de speler die nét naast de Popi Yopi trofee greep had gefeliciteerd, begon de ware impact van de goal pas door te dringen. Eerst werd er nog gefluisterd, maar daarna riep Wesley het al hardop, ik heb hem in m’n amateurcoach! Jaja, doelpunt -> middenvelder -> 6 puntjes! Voor de doelpuntenmaker zelf waren er nog belangrijkere dingen, vooral omdat hij zichzelf niet in z’n team heeft, maar nóg belangrijker; hij trad toe tot de sterrenclub van VoetbalZuid. Er zijn niet bijster veel Zeeland Sporters in het afgelopen decennium geweest waarbij de prachtige ster op de lelijke site achter hun naam prijkt, in het huidige elftal hadden vooralsnog alleen Joren en Wesley die eer, maar ook hij is lid van de club geworden! Gelukkig was daar Erik Kaka die de rest daar meteen van op de hoogte bracht en het ook graag op meteen op Twitter had gezet, ware het niet dat zijn batterij leeg was.

 

Vervolgens werd het spelbeeld rommeliger. Het middenveld werd steeds meer overgeslagen en grote ruimtes vielen tussen aanval en verdediging. In eerste instantie leek dit positief uit te pakken voor Zeeland Sport, want enkele grote kansen volgde. Zo kreeg Sjimmie de bal na opnieuw een lange en mooie aanval in kansrijke positie voor zijn linkerbeen. Zoals we allemaal weten had Sjimmie prof kunnen worden als hij vanaf zijn geboorte elke dag op zijn linkerbeen had getraind, maar door omstandigheden moest hij wel eens een dagje verschiet laten gaan. Daardoor verdween deze poging in de handen van de keeper. Even later was het Wouter die van bijna dezelfde positie een net zo grote kans kreeg uit een rebound, maar deze te gehaast en hard overschoot. En wéér even later kreeg ook Matthieu een kans van dichtbij, maar zijn poging was juist weer te zacht ingeschoten om de keeper te verontrusten. Ook zag Arnoud vanaf de 16-meterlijn een schot geblokt worden, nadat Jeroen met pijn in zijn hart de bal haf afgelegd. Overigens scheen Semmi ook vrij te staan op links, maar besloot Arnoud dat het een betere optie was om keihard tegen de rug van een instormende verdediger te schieten dan af te spelen. De laatste mogelijkheid in een reeks was voor Joren, die een lange rush zag eindigen op de grasmat in het strafschopgebied. Een penalty was het waarschijnlijk niet, een doelpunt zeker niet.

 

Uiteraard deed ook Breskens gewoon mee, en via uitvallen moest Zeeland Sport altijd op zijn hoede blijven. Zo was Schipper attent bij enkele voorzetten en corners, en gaf de rest van de verdediging weinig weg. Na enkele omzettingen aan beide kanten werd de druk op het Zeeland Sport-doel langzaam opgevoerd. Na een aantal corners werd er opnieuw een bal voor de goal voor geslingerd. De voorzet werd echter niet goed geraakt en ging over de grond. Daar kwam hij bij een Breskens-aanvaller die de bal zo slecht aannam dat hij direct goed lag voor een andere aanvaller. Die twijfelde niet en raakte van een meter of 15 genadeloos verkeerd, waardoor die iedereen verraste en buiten bereik van Erik via de binnenkant van de paal binnenviel: 1-1. Orkaan van geluid volgde, want Breskens heeft een bijzonder trouwe en fanatieke aanhang.

 

Met nog 5 minuten op de klok ging Zeeland Sport alsnog op zoek naar de overwinning, maar wist het weinig te creëren. In de slotminuut kregen we zelfs nog een corner. Nadat de verdediger van Breskens de bal oppakte en 20 meter verder over de boarding onbestraft weg mocht gooien, kreeg hij het aan de stok met één van de trouwste moeders van Zeeland Sport. Roy, die al een tijdje klaar stond om de corner te nemen, en emotioneel betrokken als hij is, was hier enigszins van geschrokken en schoot liefst drie corners op rij zo op het hoofd van dezelfde verdediger. Daar had de verdediger niet van terug, helaas hielp het ons ook niet verder in de wedstrijd. Niet veel later floot de scheids af. Zeeland Sport droop af, Breskens vierde een punt.

 

In de kleinste kleedkamer van Zeeland vielen vervolgens nog wat woorden, waar we het dinsdag ongetwijfeld nog over kunnen hebben, als de emoties zijn gezakt en iedereen de analyse van Roy heeft gekopieerd en naar Mick heeft opgestuurd. Daarmee zijn we ook aan het eind van het verslag gekomen, maar niet voordat  we even een tegeltjeswijsheid van Wouter er op los laten. Volgens de vrijwel kale aanvaller moet je minimaal één keer gelijk spelen als je 22 punten wilt halen. Volgens anderen kan je ook 8 keer winnen, een relletje veroorzaken en 2 punten aftrek krijgen, maar vooralsnog gaan we door met de Wijsheid van Wouter. 3 duels, 4 punten; geen geweldige start maar we kunnen hier zeker mee door. Volgende week wacht Biervliet.

 

Met vriendelijke groet,

Bekende van de Auteur!

 

 

Lijstjes:

Gouden Schoen:

Anthony 2

Wouter 1

Samuel 1

Matthieu 1

Arnoud 1

 

Zilveren Schoen:

Wouter 2

Samuel 1

Sjimmie 1

Wesley 1

Arnoud 1

 

MVP:

Wouter 3

Anthony 2

Samuel 2

Arnoud 2

Matthieu 1

Sjimmie 1

Wesley 1

 

Tosstussenstand

ZS – De Rest 3-0

 

• Share