• 3
• 596

Dit verslag is fictief geschreven en kan in de ogen van sommigen als onwaar worden gezien. In de ogen van de meesten wordt het echter gezien als waar. Uw ervaring met dit verslag kan afwijken van het gemiddelde. Mocht u zich niet kunnen vinden in de stijl, woordkeuze of opeenvolgingen van gebeurtenissen, kunt u geen bezwaar maken. Klachten en kogelbrieven worden direct naar de prullenbak verwezen. Onvrede is uw eigen schuld. Had u dit maar niet moeten lezen.

In de traditie van het zaterdagteam om elke zaterdag een vreemde en wisselende verslagschrijver te vragen, is deze keer de eer aan mij. Ik, Semafoor, ben pensionair van beroep en ga proberen de wedstrijd zo goed mogelijk samen te vatten. Dit zal lastig worden, want gezien mijn hoge leeftijd vergeet ik nogal eens wat. Zo ook de spelregels bij een wedstrijd. Ja u ziet de bui al hangen, ik ben scheidsrechter in mijn vrije tijd. Ik fluit graag wedstrijden in mijn woonplaats, het prachtige Domburg. Zomers een bedevaartsoord voor Duitsers, een periode waarin mijn Domburg weer in bloei staat.
In de winter is er maar weinig te doen, behalve de voetbalvereniging. Hier draait alles op rolletjes en wordt het hoogste na gestreefd. Vandaar ook dat wij als scheidsrechters bij vv Domburg proberen om altijd de punten in Domburg te houden. Het is vervelend dat niet elke vereniging dit begrijpt en ons dit gunt, hetgeen vaak een hoop commotie oplevert. Gelukkig heb ik daar enkele jaren geleden een oplossing voor gevonden, door mijn gehoorapparaat thuis te laten. Zo ook afgelopen zaterdag.

Ik weet het nog goed, ik zat aan de keukentafel met mijn krant toen mijn vrouw voorstelde om deel te nemen aan de kustmarathon. Een interessant aanbod dat ik helaas moest afslaan. Mijn conditie laat het niet eens toe om tijdens een wedstrijd uit de middencirkel te komen, laat staan een marathon te lopen. En dan ook nog de zwaarste van allemaal. Ik kan enkel respect hebben voor de mensen die hem gelopen hebben. Ook voor de wandelaars, niets dan lof!

Na mijn koffie zwart te hebben gedronken, haalde ik mijn zwarte pak uit de kast. Het leek me toch iets te warm om de man in het zwart te zijn vandaag, dus ik pakte mijn gele shirt er maar bij. Helaas zat hier niet mijn erkende badge op, of de speldjes die ik inmiddels heb gekregen als erelid van vv Domburg. Nee, er zijn maar weinig mensen die zoveel voor de club hebben betekend in de afgelopen jaren. Ik trok alvast mijn outfit aan en zocht een bril uit in het brillenlaatje. Ik kijk nooit naar de nieuwste bril, maar naar het model bril dat het beste bij mijn kledij past. In dit geval was het mijn Gorts bril uit 1976, niet meer de ideale sterkte, maar wel erg mooi met de ronde en ietwat goud gekleurde glazen. Zowaar zag ik er in de spiegel weer een stuk knapper uit. Ik puntte nog even mijn snor bij tot in perfectie en ging met tas richting mijn vv Domburg.

Hier aangekomen duurde het wel erg lang voordat de bezoekende ploeg arriveerde. Daar houd ik niet van, hetgeen ze direct in diskrediet bracht bij mijn balans. Als dan ook nog eens familie van onze voorzitter de boel draaiende houdt bij de bezoekers, in plaats van eer en trouw te beloven aan HET vv Domburg, dan kan ik je alvast vertellen dat er sowieso geen penalty aan Zeeland Sport gegeven gaat worden.

Na het invullen van papieren overwoog ik een pasjes controle te houden. Maar met het slechte zicht door mijn Gorts uit 1976 zou ik de spelers toch niet herkennen van een pasje. Ik besloot daarom om maar eens de koelte op te zoeken in het kleedlokaal voor de leidsmannen. Tot mijn verbazing zag ik het plezier waarmee Zeeland Sport het veld opstapte, de ongein die zij uithaalde en hoe weinig zij bezig waren met goed voorbereiden op de wedstrijd. Misschien was mijn hulp deze wedstrijd wel helemaal niet nodig, zou Domburg dit op eigen kracht kunnen winnen en zou van de laatste plaats af kunnen klimmen.

Op het moment dat mijn Pontiac de tijd 12.30 aangaf besloot ik het speelveld te betreden om de eerste 3 punten voor vv Domburg2 binnen te halen. Bij de toss kwam ik erachter dat ik mijn laatste Eurostuk uitgegeven had op de Bingo avond van vrijdag aan een stuk Haribo trekdrop. Miljaar, dacht ik bij mezelf. Gelukkig kan ik heel attent reageren en vroeg ik aan de aanvoerder van Zeeland Sport welke kleur fluit er in mijn zak zat. Ik had ook kunnen vragen welke kleur fluit er boven mijn zak hing, maar ik geloof niet dat hij op donkerpaars met schimmel was gekomen.
De keuze tussen rood en wit, viel helaas in het nadeel van vv Domburg. De aanvoerder van Zeeland Sport had het bij het rechte eind. Wat niet recht was, was de belijning op het veld. Dit zou zomaar gedaan kunnen zijn door het zoontje van onze eigen vv Domburg voorzitter na een avondje stappen. Lijnen slingerden letterlijk heen en weer, liepen 2 meter te ver door (op de hoek van het 16meter gebied) of sloten niet aan waar ze begonnen waren (de middencirkel leek meer op een Pacman).
De aanvoerder van Zeeland Sport, die zich voorstelde als Rik Alewijnse, vond het grappig om te draaien, waardoor de aftrap met 1 minuut werd uitgesteld. Dit zou ik hem niet vergeven, spelers die zich belangrijker achten als de scheidsrechter houd ik niet van.

Zoals logisch gevonden mag worden trapte vv Domburg dus af, niet voor het eerst dit jaar gezien de vele tegendoelpunten die zij hebben moeten incasseren. Vandaar dat dit dus ook zonder problemen verliep en de wedstrijd zonder verdere problemen kon beginnen.

De beginfase was, vanuit mijn middencirkel/pacman gezien voor Zeeland Sport. De spelers leken minder last te hebben van de hitte, vergeleken met de helden in het blauw. Ik kon niet veel betekenen voor mijn ploeg en zag dan ook al snel het eerste wapenfeit voor de bezoekers. Aanvoerder Rik kwam vanaf de linkerkant naar binnen en schoot de bal in de handen van de keeper.
Niet veel later was er ook een schot van Pa, zoals zijn medespelers hem noemde. Dit schot werd verwerkt door de keeper, waarna de 2^e bal voor Domburg was. Met die Pa zou ik wel eens een jenever kunnen wegtikken, volgens mij zitten wij qua interesses redelijk in hetzelfde hoekje.

Binnen het kwartier was daar nog een derde kansje voor Zeeland Sport. Pa zette door aan de rechterkant, waarna zijn voorzet aan Sjaak voorbij ging. Zou deze jongen echt Sjaak heten? Of is dit ook weer zo’n rare trendy bijnaam?
Op het moment dat Rik een corner van Pa volleerde en de keeper deze met moeite kon klemmen, besefte vv Domburg dat zij wakker moesten worden en een stapje bij moesten zetten.

Ze begonnen iets meer te drukken, zonder dat dit al teveel gevaar opleverde. Zo zat de rechtshalf in de tang bij een Engels sprekende tweelingbroer van de rechtsback van Zeeland Sport. Vreemd dat de één genaamd Mark als taal de Nederlandse hanteert, terwijl de ander Chris het Engels verkiest. Dit moet dan ook wel een twee-eiige tweeling zijn.
Het enige wat de thuisploeg kon doen was de bal zo hard mogelijk richting de middencirkel schieten, waar aanvoerder Wouter de ballen door moest koppen.
Verassend genoeg kwam hier nog wat gevaar uit ook. Want na 6 keer doorkoppen, lieten de verdedigers van Zeeland Sport zich nog verassen door de meer attente aanvallers van Domburg.
De Chinese keeper van Zeeland Sport hoefde slechts 1 keer in te grijpen voor de drinkpauze op een matig schot van onze spits.

Toen de bal tussen de brandnetels in de bossen lag, gaf ik aan dat we de wedstrijd gingen onderbreken voor een slokje water. De Engels sprekende linksback begreep het niet, waarna ik hem vertelde met een handgebaar dat wij gingen “drinkpauze houden”.

Op het moment dat ik zag dat de mannen van Domburg na de hervatting beter uit de startblokken kwamen en er hoop was op een overwinning, sloeg Zeeland Sport toe. Na een steekpass die onderschept leek te worden door Piggel, maar die deze van zijn voet liet springen, snelde Sjaak richting de keeper. Deze wist de bal in de 1 op 1 situatie niet in het net te krijgen, want de keeper pareerde zijn inzet knap. Helaas kwam de bal voor de voeten van Pa. Deze veteraan wist de bal in de goal te schieten, waarna Zeeland Sport (verdiend) op voorsprong kwam.

Niet veel later kwamen er mogelijkheden om mijn club een helpende hand toe te schieten. Zeeland Sport probeerde de rust te halen met de 0-1 voorsprong. Na een geblokt schot op de 16 van de gasten, werd de aanvoerder in zijn rug omver gelopen. Niets aan de hand dus, aldus mijn oordeel. Als hij ietwat later Jimmy opvangt, is 1 fluitsignaal al voldoende. Blijkbaar legt niet iedereen zich hier zo bij neer, want voor sommige spelers van Domburg was dit “not-done”.

Helaas bleef Zeeland Sport vrij rustig in de laatste fase van de eerste helft. Domburg ging wat feller de duels in en probeerde nog een gelijkmaker te fabriceren, maar werd alleen dreigend met enkele afstandschotjes. Op het moment dat de er ruimte kwam achter de verdediging van Domburg, die de middenlijn aanhield, werd er geprofiteerd. Rik had zich laten zakken tot positie voorstopper, waardoor zijn persoonlijke tegenstander hem even kwijt was. Op dat moment speelde de reusachtige centrale middenvelder met plakplaatjes op zijn arm de bal diep naar Sjaak. Deze kreeg direct Piggel achter hem aan. Normaal een appeltje eitje voor onze hongerige laatste man, maar hij kreeg Sjaak niet van de bal af. Rik kwam inmiddels op volle snelheid aangesprint en kreeg de bal op het juiste moment mee van Sjaak. Even leek er nog hoop dat hij achterhaalt zou worden door de 2 verdedigers, maar van een meter of 18 schoof hij de bal koelbloedig tegendraads in de lange hoek. Zijn manier van juichen mag wel bekritiseerd worden. Benieuwd wat andere spelers hiervan vinden.

Vlak voor rust was er ook nog een incidentje. Piggel trok Sjaak aan zijn arm, waardoor deze de bal verloor. Ik keek net de andere kant op toen een speler genaamd Teun hard kwam inglijden op de laatste man. De dader gaf aan dat hij “te laat was” en dat hij dit al doorhad “toen hij hem inzette”. Nu rest achteraf de vraag, waarom trekt hij zijn been dan niet in?

De ruststand was 0-2. Zeeland Sport wisselde Chris, waar Michael voor in de plaats kwam. Hierdoor kwam een speler die Snickelback genoemd werd op de linksachter positie. Na de rustpauze, waarin ik bijna in een ijsje stikte, was iedereen er klaar voor om de wedstrijd te hervatten. Op 1 speler na, deze liep in feite al met zijn tong tot op zijn knieën, naar ik begreep zijn tweede wedstrijd voor Zeeland Sport dit jaar. Benieuwd of deze Dylan zich nog vaker laat zien.

De tweede helft begon met een afwachtend Zeeland Sport. Ze zakten ver in, waardoor Domburg wat dichter op de goal kon spelen. Zonder gevaar helaas. Zeer weinig hoogte punten waren er te vermelden. Domburg kreeg geen grote kansen, aangezien de beste speler geen kans maakte tegenover een uitermate goedspelende Gijs. Het lijkt erop dat zulke tegenstanders deze voorstopper op het lijf staan geschreven.
Als er een afstandschot kwam dat überhaupt op doel was, werd deze vrij eenvoudig gepakt door de keeper waarvan de naam toch geen Aan kan zijn? Dat is toch geen naam? Ik denk dat de spelers van Zeeland Sport mij in het ootje wilden nemen. Langs de lijn stond een lange vent die bij de gasten hoort te schreeuwen, die volgens mij mannen niet in het ootje neemt maar ergens anders…

Na een uur gespeeld te hebben, ging er voor de tweede maal een bal over de zijlijn. Een meter maar liefst. De spits van Domburg draaide zich al om van de bal, waarna Mark aankwam sjokken om de bal op te halen. Ik hou niet van sjokkende spelers die tijd willen rekken en besloot daarom lekker niet te fluiten. Hier had ik ook geen adem meer voor over. Na een seconde of 5 dacht de spits, waarom zou ik dan niet verder gaan. Hij vervolgde zijn actie, waarna de grensrechter van Zeeland Sport wild begon te wapperen met zijn vlag. Zijn uitleg die hierna volgde ging het ene oor in en het andere oor uit. Het was jammer dat de thuisploeg de situatie niet optimaal benutte, maar er slechts een corner uit wist te halen.

Als even later na een te korte terugspeelbal van Gijs, de spits van Domburg de keeper mag opzoeken, deze wil omspelen en hem via deze keeper Aan/Uit over de achterlijn schiet, weet ik dat er wonderen nodig zijn wil Domburg hier punten pakken.
Niet veel later is er dreiging voor Zeeland Sport aan de linkerflank. Sjaak speelt de back uit vlak voor de 16 meter, krijgt een schop na, maar ik laat doorgaan. Als hij dan ook door de volgende verdediger van verder voetballen wordt weerhouden en ik door laat voetballen komt er weer een hoop commotie. Met een lach verwijs ik de spelers verder te gaan en eens op te houden met zeuren.

Als Sjaak dan 2 minuten later een tik uitdeelt in een duel, stuur ik hem voor 5 minuten naar de kant. Ik krijg zowaar complimenten van deze sympathieke jongeman. Hij vertelde mij dat ik “erg goed” was. Niet 1x, nee wel 7 maal. Erg goed, ja echt. Jij bent echt heel goed, heel goed, erg goed. Hij stak zijn duim er zelfs bij op! Dan weet je dat je als scheidsrechter gewaardeerd wordt voor de moeite die je neemt.

In de overtalsituatie kan Domburg niet profiteren. Ze moeten alle trucjes in de strijd gooien, om het gevaar van Zeeland Sport zoveel mogelijk te beperken. Met elf tegen elf komen er nog enkele opmerkelijke situaties. Als Rik aan de zijlijn zijn directe tegenstander uitspeelt en wordt opgevangen met een arm, besluit ik niet te fluiten. Op het moment dat hij een duw meekrijgt richting de bal en al vallend een blok fabriceert overweeg ik te fluiten voor gevaarlijk spel. Ik gun ze deze keer echter het voordeel van de twijfel en laat ze de opgooi nemen die Zeeland Sport hieraan overhoudt. Ze hadden een vrijetrap verdient, maar we maken het niet te gek vandaag.
Als Rik vervolgens wordt aangesproken op zijn “gedrag van alleen maar schoppen en zeiken”, gooit de grensrechter er een zin uit, die niet in goede aarde valt; “laat ze maar Rik, wij passen ons alleen maar aan, aan het gedrag van de tegenstander”. Ik probeer deze man dood te kijken, maar door de verkeerde sterkte van mijn Gorts uit 1976, kan ik deze man niet snel genoeg positioneren.

Als het vlak voor tijd dan ook nog 0-3 wordt via een geplaatst schot van Jeffrey, is het over en uit. Tijd om plaats te nemen in de skybox voor de kantine en te genieten van het eerste elftal van Domburg. Deze werden al vrijsnel geholpen door hun eigen grensrechter die een gevaarlijke situatie van Heinkenszand onterecht afvlagt voor buitenspel. Deze jongen verdient ook een speldje.

Mensen hebben het over “het chauvinisme van Domburg”, wij noemen dit echter trots!

Getekend,
Semafoor

 

Doelpunten:

 

Rik Alewijnse, Jeffrey de Jong en Jerely Kleeman

 

• Share